Mérène Rouma Healingcoaching



Handboek voor Hoogsensitiviteit
naar balans, kracht en liefde via het chakrasysteem

Jonge mensen, de weg naar binnen

Stilte

Handen geven vorm

Zaadje in beton

Vertrouwen......dat het goed komt

Veiligheid.....verliezen

De gift van het licht





Handboek voor Hoogsensitiviteit
naar balans, kracht en liefde via het chakrasysteem
.


Op de gang van ons hotelletje sprak een vrouw mij aan. Onze kamers grensden aan elkaar. Zij vroeg of ik die nacht mijn mobiele telefoon uit wilde zetten. De straling van de gsm voelde zij door de muren heen. Die hield haar uit de slaap. Dus deed ik mijn telefoon uit.
Deze vrouw is hoog gevoelig voor straling, en waarschijnlijk voor nog meer dingen. Ik kom steeds meer hoogsensitieve mensen tegen. Jong en oud, die voor veel soorten energie gevoelig zijn. Zij hebben er last van. Hoe kunnen zij daarmee omgaan?

Hoogsesnsitief zijn is een gave. Je verplaatst je gemakkelijk in anderen en bent empathisch. Je spiegelt anderen zonder daar bewust van te zijn. Maar zoals alles heeft deze gave ook een donkere kant: je raakt overprikkeld. Alles komt vergroot binnen. Geluid wordt ervaren als lawaai; beelden komen indringend over; elektriciteit van wifi, telefoon of televisie vibreert onrustig in je lichaam. Gevoelens van anderen ervaar je als eigen gevoelens.
Je weet als geen ander hoe moeilijk het is om prikkels buiten je te houden. Om niet continue op je omgeving gericht te zijn. Om niet buiten jezelf maar 'in jezelf' te leven. Om te stoppen met het bedenken wat anderen van je zouden kunnen vinden. Om jezelf te waarderen in plaats van hiervoor van anderen afhankelijk te zijn. Je laat alles uit de buitenwereld bij je binnen komen. Emoties, geluiden, geuren, elektriciteit en nog veel meer. Want je staat zo open...

Het is alsof je in een appartementencomplex woont waar, op veel verdiepingen, de voordeur openstaat. Iedereen kan ongevraagd binnenlopen. Dat lijkt leuk. Jij krijgt aandacht, wordt beziggehouden. Je voelt je niet alleen. Te pas en te onpas lopen mensen af en aan. Soms trek je je terug om op te laden. En dan gaat het weer goed met je.
Maar komt er langere tijd niemand meer langs, dan voel jij je leeg. En dat voelt onrustig. Dit is de pure onrust die vertelt dat je niet zelf je leven leidt. Wat wil jij, wat voel jij? Waar is jouw eigenliefde? Je keek aldoor of er nog iemand aankwam. Nu moet jijzelf de motor aan de gang houden en weet niet hoe. Je hebt geen 'energie' voor jezelf overgehouden. Want die energie stroomt door al die open deuren heen naar buiten. Of wordt meegenomen door de mensen die binnen zijn geweest.

Het ontdekken welke deuren openstaan zodat we ze dicht kunnen doen, is de grote uitdaging. Hoe eng dat ook is. Want het gevoel van eenzaamheid ligt op de loer. Toch is het belangrijk dat wij dicht bij onszelf leren komen en blijven. Dat wij het goed met onszelf hebben. Zo worden wij 'heel'. En komt de buitenwereld niet meer indringend binnen. Wij blijven hoogsensitief, maar zonder de innerlijke pijn. Best eng, maar o zo waardevol.


[Boekfragment]

Hoogsensitiviteit en de chakra's

Hoogsensitief zijn, betekent 'open staan'. Jij en ik (want wij zijn die 'sensitivelingen') zijn daarom zeer ontvankelijk voor de energie uit de buitenwereld. Maar wij staan ook open om te ontdekken wat het voor ons betekent. Wij moeten wel, want we hebben last van al die prikkels. Welke invloed heeft de energie uit de omgeving op ons lichaam, onze gevoelens, op onze gedachten. Tegelijkertijd zijn wij terughoudend, want bij alles nemen wij iets waar, voelen iets. En dat is niet altijd fijn. Daarom stralen wij voorzichtigheid uit, iets breekbaars. Wij trekken ons eerder terug dan dat wij ergens vol ingaan. Ons lichaam is over het algemeen slank, of liever gezegd dun, want wij houden weinig energie vast, wat zich ook in het fysieke manifesteert. Wij maken over het algemeen geen lichaamsvet aan om ons te beschermen. Maar hoe zorgen wij dan wel dat niet alles en iedereen bij ons binnenkomt?

Het antwoord ligt in onszelf. Door binnenin onszelf af te dalen en contact te maken met onze inhoud, laten wij het tot wasdom komen. Ik noem dat 'onze inhoud opbouwen'. Onze inhoud bestaat onder andere uit onze gevoelens, onze eigenwaarde, liefde en creativiteit, onze overtuigingen. Onze inhoud, die op een stevige innerlijke basis hoort te rusten. Door onszelf inwendig op te bouwen voelen wij ons stabieler, solider, compacter. Minder beïvloedbaar. Minder kwetsbaar. Wij voelen ons opgevuld en krachtig. Door onszelf op te bouwen leren wij onszelf te accepteren, respecteren en van onszelf te houden. Dan hoeven wij ons niet meer te beschermen tegen de buitenwereld, want wij zijn gevuld met onszelf. Er zijn geen 'open plekken' meer die opgevuld moeten en kunnen worden met energie van anderen.

Als ik het over 'open plekken' heb, dan bedoel ik de open plekken in de chakra's: de zeven energetische wielen in ons lichaam die gekoppeld zijn aan zeven grote levensthema's. (Deze thema's komen in de afzonderlijke hoofdstukken aan de orde.) Koppelen wij onze hoogsensitiviteit aan de chakra's dan krijgen we meer houvast. Het is alsof wij het stuur in handen krijgen over onze hooggevoeligheid.
Laat ik proberen uit te leggen wat ik hiermee bedoel. Wanneer ons lichaam pijn doet, dan vertelt de fysieke plek iets over het levensthema dat daaraan is gekoppeld. Bijvoorbeeld de maagplek, het derde chakra, die aan het thema eigenwaarde is gekoppeld en die velen van ons maar al te goed kennen. Bouwen wij ons gevoel van eigenwaarde op, dan helen wij dit chakra. Dit gebeurt door in stilte in die fysieke pijn af te dalen. Wij komen in contact met de emotie die gehoord wil worden. Laten wij aannemen dat dat onmacht (verdriet) is. Dan dalen we in het gevoel van onmacht af en luisteren naar wat zij ons vertelt. Waarom voelen wij ons onmachtig? Kunnen wij ons in die plek ook krachtig voelen? Lukt dat, dan voeden wij onszelf.
Het inzicht dat de onmacht ons schenkt, brengt ons bij overtuigingen die gedurende het leven (ook vorige levens) is opgebouwd. Wij leren onszelf innerlijk geven wat wij nodig hebben. Wij bouwen onszelf op. Daardoor laat oud zeer los. Onze chakra's helen. Zij raken gevuld met wie wij zijn. De positieve energie die vrijkomt, nestelt zich in alle cellen van ons lichaam. Wij worden steeds minder ontvankelijk voor de energie uit de buitenwereld. Onze kwetsbaarheid en 'overprikkeldheid' neemt af. Wij hoeven niet meer alles wat wij opvangen op onszelf te betrekken. Wij zijn gevuld met onszelf. Daardoor leren wij anderen helderder te voelen, te horen en waar te nemen. Wij blijven hoogsensitief maar nu vanuit een positieve, gevende houding.
De grootste uitdaging is om af te dalen in onze gevoelswereld en in ons lichaam. Om daarmee in contact te komen. Want onze emoties willen geheeld worden. En daarvoor moeten wij voelen. Gevoelens brengen ons in contact met wie wij zijn, met onze drijfveren, waar we voor gaan, met wat goed voor ons is.
Zoals aan het begin van dit hoofstuk al aan de orde kwam: emoties zetten zich vast in ons lichaam. Hebben er invloed op. Luisteren wij niet naar onze emoties en gevoelens, dan zal op een zeker moment ons lichaam van zich laten horen. De fysieke pijnen en ongemakken dragen ons op om in ons lichaam af te dalen. Het lichaam geeft een signaal, met de bedoeling dat wij daarnaar luisteren. Nu kun je aanvoeren dat overtuigingen en mentale processen net zo veel invloed op ons helingsproces hebben als emoties. Dat is waar. Bewustzijn van onze overtuigingen maakt het mogelijk om ze in nieuwe positieve aannames om te zetten. Die zorgen dat wij ons beter voelen. Maar negatieve gedachten die zich blijvend manifesteren, zijn gestoeld op vastzittende emoties. Bouwen wij het emotionele niveau op en laten wij oude pijn los, dan versterkt het één de ander. De nieuwe aannames beklijven makkelijker. Nieuwe overtuigingen zullen door de emotionele en fysieke laag heen moeten om in heel ons wezen te kunnen worden opgenomen. Dat is de reden waarom ik zoveel aandacht aan het emotionele niveau besteed.
Sommige cliënten vertellen mij dat zij psychotherapie hebben gehad. Zij weten waar hun klachten vandaan komen. Wat zij anders moeten doen. Maar hun gevoelens blijven daarbij achter. Zij blijven zich uit balans voelen. In coaching richten wij de aandacht rechtstreeks op het opbouwen van de energie, van de gevoelens. De emotionele blokkade heft zich op. Alles valt samen en het transformatieproces neemt een vlucht.


Chakra's opbouwen door Geleide Visualisaties

Bij het opbouwen van de chakra's gebruik ik, naast andere oefeningen, geleide visualisaties. Zij leveren namelijk ontzettend veel op. De geleide visualisaties helpen de gevoelens in de chakra's opbouwen, zodat ieder chakra gevuld en krachtig wordt. Opgevuld met veiligheid en stevigheid (1ste chakra), of met wilskracht en zelfverzekerdheid (3de chakra). Of met het gevoel van zachtheid en liefde (4de chakra, het hart). Het zijn prachtige krachten die wij ook lichamelijk ervaren. In onze buik, maag, achter het borstbeen of rond de stuit. Wanneer onze krachten toenemen, lossen onze angsten en pijnen langzaam op. Daarom is het opbouwen van de chakra's zo belangrijk. Wij worden er sterker, rustiger, respectvoller en liefdevoller door.

Hoe het in zijn werk gaat
Geleide visualisaties die de chakra's helpen opbouwen, koppelen het lichaam, de gevoelens en inzichten aan elkaar. Ook op spiritueel niveau werkt het door. De levensthema's die ons dwars zitten, die geblokkeerd zijn, vinden hun bedding in één van de chakra's. Laten we als voorbeeld weer het levensthema 'eigenwaarde' nemen. De energie van het 3de chakra, oftewel een gevoel in onze maag, geeft aan hoe het met ons gevoel van eigenwaarde is gesteld. De mate van eigenwaarde bepaalt hoe zelfverzekerd wij ons voelen, hoe groot ons gevoel van zelfvertrouwen, wilskracht en zelfrespect is. Het gevoel dat je mag zijn wie je bent, dat je jezelf serieus neemt.
Bij geleide visualisaties laat jij je leiden, het woord zegt het al. Degene die jou leidt zorgt ervoor dat je hoofd geheel tot rust komt. Hij helpt je diep in jezelf af te dalen, zodat informatie uit je onderbewuste intuïtief en helder naar boven komt. De begeleider stelt vragen zoals 'wat heb je nodig om je veiliger, rustiger of zachter te voelen'. Jij put uit je eigen wijsheid en het antwoord dient zich aan. Jij bouwt aan een innerlijke plek waar jij jezelf mag zijn. Waar alles wat in je thuis hoort, kan bloeien en worden geleefd. Waar niemand iets over te zeggen heeft, behalve jijzelf. Het beeld samen met de gevoelens die jij opbouwt, neem je mee het dagelijks leven in. Je roept ze iedere dag op. Raakt ermee vertrouwd. Op een gegeven moment is het gevoel automatisch aanwezig. De nieuwe positieve gevoelens dalen je onderbewuste in. De cirkel is rond.
Om de nieuwe positieve krachten te implementeren in het dagelijks leven, stel ik altijd voor om, vlak voor een situatie die je lastig vindt, verbinding te maken met de nieuwe gevoelens. Bijvoorbeeld ter voorbereiding op een vergadering. Die vergadering beleef je dan in een rustige, zekere of milde gemoedstoestand. Met als gevolg dat je adequaat reageert. Dat geldt ook in de thuissituatie met de kinderen tijdens het avondeten. Blijf in contact met de innerlijke plek, waardoor jij rustig blijft en emotioneel afstand houdt. Je hebt veel meer kans dat de kinderen anders (op jou) reageren en de sfeer goed blijft. Of tijdens een rumoerig verjaardagsfeest. Je blijft dan gericht op jezelf, terwijl je ook contact hebt met anderen. Op deze manier geven geleide visualisaties je het stuur in handen over situaties die invloed hebben op jouw gevoelens en gedrag. Jij wordt steeds minder geraakt door wat anderen doen. Je blijft dicht bij jezelf.

De geleide visualisaties die in de volgende hoogstukken worden beschreven, bouwen de chakra's op. De oefeningen zijn niet allemaal hetzelfde. Er is variatie in aangebracht. De oefeningen die staan beschreven bij het 3de en 4de chakra gebruik ik in coaching om de energie diepgaand op te bouwen. Hoe dieper je in jezelf afdaalt, ondanks de angst van eenzaamheid, hoe kernachtiger het chakra heelt. Het principe van deze visualisatietechniek kan op elk chakra worden toegepast. Deze oefeningen zijn vooral bedoeld om gevoelens op te bouwen en te helen. Andere oefeningen in het boek geven inzicht of laten iets zien over gedrag.
Ook staan er veel voorbeelden in de hoofdstukken. De ene keer worden die beschreven vanuit een mannelijk perspectief, de andere keer vanuit een vrouwelijk. Staat er 'hij' dan mag daar ook 'zij' voor worden ingevuld en andersom. Op deze manier wordt de herkenbaarheid van de situatie uit het voorbeeld vergroot en kun je je er makkelijker mee identificeren.

Groeien betekent steeds dieper helen. Het betekent dat we contact maken met een steeds dieper liggend niveau, naar wat daar weer onder ligt. Voor mij geldt: 'het gevoel komt af en toe terug, dus er zit nog iets onder, maar ik kan er nog (!) niet bij'. En weer zet ik een stap op de volgnde traptrede naar beneden. Net zolang totdat ik op de vloer sta. Soms is het een lange trap en een andere keer een korte. Maat het principe is hetzelfde: afdalen, stap voor stap. Groeien gaat niet in één keer. We doen er ook negen maanden over om geboren te worden. Na a good night sleep worden we over het algemeen niet verlicht wakker. Dat overkomt een enkeling, zoals Eckhart Tolle, die hierover schrijft in zijn boek De kracht van het nu.
Misschien dromen we nog van de grote sprong van boven naar beneden. Zoals wij als kind deden: wij pakten de reling vast, sloegen alle treden over en sprongen in één keer naar beneden. Doen we dat nu, dan bereiken wij niet het inzicht over wat we op iedere tree tegenkomen. Er onstaat geen bewustzijn. Geen wijsheid. Het zou wel lekker makkelijk zijn, niet? Geen zwoegen meer: in één keer alle pijn opgeruimd. Maar zo gaat het leven voor velen van ons niet. Dus stap voor stap, tree voor tree, zo groeien wij naar wie wij in de kern zijn: bewustzijn, heelheid, liefde en wijsheid.


In het boek staan veel geleide visualisaties. Deze zijn allemaal ingesproken op MP3.
Wil je deze bestellen dan kan dat in 2 stappen:
- maak € 15,15 over op NL23 ABNA 0544869710 t.a.v. E.J.M. Rouma o.v.v. MP3 boek.
- stuur daarna een e-mail naar merene.rouma@hetnet. nl, zodat ik het bestand naar je toe kan sturen.


Terug naar begin
       

                                                                                           


Jonge mensen, de weg naar binnen

Stel je voor, je bent afgestudeerd. Je gaat op zoek naar een baan. Maar er is weinig werk op de arbeidsmarkt. Wat nu? Je solliciteert je suf. Iedere keer hoop je dat ze jou kiezen. Maar steeds weer mis je net de boot. Te veel kandidaten voor dezelfde functie. De moed begint je langzaam in de schoenen de zakken. Je doet er alles aan om positief te blijven, maar het kost je veel moeite. Je besluit dan maar je studentenbaantje weer op te pakken of vakken te gaan vullen bij AH. Of je besluit door te studeren. Meer kennis op doen. Goed voor op je cv. Er zijn mensen die doorgaan om te promoveren.
Uiteindelijk draait het allemaal om het vinden van werk. Ervaring op doen. Om vaardigheden te ontwikkelen. Om goed te worden in wat je kunt. Je wilt een toegevoegde waarde hebben. Waarvoor ben je anders hier op aarde. Je wilt werken met je talenten, je kwaliteiten in kunnen zetten. Om mij heen zie ik jonge mensen een eigen bedrijfje starten. Moedig. Maar dat is niet voor iedereen weg gelegd. Niet iedereen bezit het pakket aan kwaliteiten en vaardigheden om te ondernemen.
Dus wat ga je doen in de tijd dat je geen baan vindt.

Ik zie mensen om mij heen steeds vaker kampen met gevoelens van onzekerheid. Ben ik dan niet goed genoeg? Hoe nu verder? Doordat in de ‘buitenwereld’ weinig beweging zit, is de weg die je nu kunt lopen de weg naar binnen. Op zoek naar jezelf. Wat zijn mijn talenten. Hoe presenteer ik mijzelf. Hoe kan ik mijn eigenwaarde verstevigen. Wie ben ik. En kan ik trouw blijven aan mijn dromen?

Hoe zou het zijn als iemand je met die vragen helpt. Iemand die met je op zoek gaat naar diepere lagen. Dat jij na deze ‘stilstaande tijd’ er bewuster, rustiger, zekerder en evenwichtiger uitkomt dan dat jij er bent in gegaan. Het is intiem want je werkt heel nauw met jezelf samen. Het brengt veel, want wat je nu ontdekt over jezelf neem je mee je leven in.
Dat geluk wens ik je toe.

Terug naar begin
       

                                                                                           


Stilte

Het is hier stil, gewoon stil. Op dit moment beweegt er niets, zelfs geen blaadjes aan de bomen, geen geruis van de wind. Geen beweging in de lucht, want het wolkendek is egaal grijs. Stilte in beweging. Af en toe vliegt een vogel van boom tot boom of springt een eekhoorn van tak naar tak: dan is er beweging. Maar even later is het weer stil.
Vogels zingen en dat verbreekt de stilte van geluid. En af en toe rijdt een auto over de grindweg. Geluid van mensen in aantocht. De auto rijdt door. Het blijft bij dat knisperende, schurende geluid. Verder is het stil. In het begin laafde ik me aan die stilte. Nu is hij onderdeel van mij geworden. Hij hoort hier thuis. Het zou niet kloppen als deze stilte hier niet zou zijn. Die stilte is een weldaad. Het tempo van mijn dagen wordt trager. De dag gaat eerder over in de avond, dan de nacht. Hoe langer ik hier ben, hoe meer die stilte zich naar binnen verplaatst. In mij. Het is alsof mijn energie, die ik altijd voel bewegen, stil valt. Niet dat ik niets doe. Integendeel. Met gemak schrijf, wandel, kook ik, por het vuur op. Wat ik hier ook doe, het gaat vanzelf. En in mij blijft het stil.
Maar het is bijzonder, want ik blijf wakker. Alert. Ik praat en vertel, ik rijk uit. Ik luister en wil weten, ben geïnteresseerd in mijn gesprekspartner. En dat komt vanuit die stilte. Vanzelfsprekender en intenser dan ik gewend ben. Vooral gemakkelijker. Een stilte die ervoor zorgt dat ik toch geniet. Ook al is er geen beweging, ook al gebeurt er niet veel.
Ik ben hier, op deze plek, waar de natuur me omarmt, waar ik verbinding heb met alles om mij heen, omdat ik kijk, luister, voel.
Ik merk dat hoe stiller ik van binnen ben, hoe minder ik spreek. Soms ervaar ik zoveel stilte dat ik er helemaal in op ga. Dan zou ik altijd stil willen blijven zitten, zodat die stilte nooit meer verbroken wordt.
 
Er zijn mensen die niet van stilte houden. Die daar heel onrustig van worden. Die praten en praten om die stilte op te vullen. Stilte confronteert hen met hun eigen onrust. Met hun innerlijke gekwetter. Ik weet waar ik over spreek, ik herken het van vroeger. Eigenlijk stond ik toen altijd in de ‘spreekstand’. Het moeten praten om de onrust in me te verbloemen, weg te moffelen. Onrust die uit gespuugd wordt in een woordenstroom.
Het stil zijn geeft de mogelijkheid vanuit je gevoel verbinding te maken. En wanneer je gevoel zegt: - dit is rustig -, dan zijn er geen woorden meer nodig. Dan vult stilte de leegte en dan is het goed.
Woorden dienen dan alleen nog om de stilte te verbeteren.

Terug naar begin
       

                                                                                           


Handen geven vorm

Al is het mei, ze kleedt zich alsof het nog winter is. Het is nat en vochtig binnen in het huisje. De verwarming doet het niet. Ze zit ingepakt in fleece dekens. Langzaam dringt een tikkend geluid tot haar door. Een natte plek op de stoel. Ze kijkt omhoog recht in een koker. Dit moet de afvoer van de houtkachel geweest zijn. Dikke druppels komen erdoor naar beneden. Haar ogen zoeken het plafond verder af: nog meer natte plekken. Ze haalt oude doeken en legt die op de plassen op de vloer. Ze doet lichten aan en voelt de veiligheid van de dikke muren om haar heen. 
Met de dekens dicht om zich heen getrokken, laat ze haar fantasie de vrije loop en denkt aan tijden toen mensen het met minder comfort moesten doen.
  
     In een klein huisje zit een vrouw met een dikke wollen doek om de schouders. De houtkachel brandt maar verwarmt de kamer niet genoeg. Bij het raam voelt het kil en klam, en het tocht er. De omslagdoek houdt haar armen warm. Dat is beter voor haar vingers, die blijven dan soepel. Een lange houten tafel staat voor het raam zodat het licht goed op haar handen valt. Ze is bezig aan een quilt van rode wollen stof. Ze geniet van het zachte materiaal onder haar handen. Haar vingers trekken de naald in kleine steekjes door de stof. Zo zit ze uren te werken.
Uiteindelijk staat ze op om thee te zetten. Haar ogen doen pijn van het turen. Het licht is niet
krachtig meer. De schommelstoel schuift ze wat dichter bij de houtkachel zodat het behaaglijke vuur haar hele lichaam verwarmt. Lichtjes schommelend drinkt ze van haar thee. De beker houdt ze met beide handen vast en ze geniet van de krachtige geur. Ze voelt de energie weer in haar terug keren.
Door haar brilletje kijkt ze naar de handen die nu werkeloos op haar schoot liggen. Haar handen zijn haar alles. Die houden haar in leven: ze naait er mee, borduurt en breidt er mee.  Ze heeft nog veel ideeën in haar hoofd; ideeën over kleuren en vormen. Ze is er iedere dag mee bezig.
Nu kijkt ze naar die lange slanke handen. Ze wrijft ze over elkaar om ze te ontspannen en voelt de warmte en zachtheid van de huid. De vingers groeien een beetje krom, maar zijn nog steeds soepel. Dunne draden glijden door die vingers; door die vingers tikken breipennen tegen elkaar. Haar handen strelen en beoordelen stoffen. De ene keer moet de stof vooral warm zijn, maar kan dan stug en ruw aanvoelen. Een andere keer is het belangrijk dat de stof soepel valt en dan is hij vaak van zachte zijde geweven. Ze heeft in haar leven veel met die handen vormgegeven.
Ook lief gehad. Ze zou graag haar man weer bij zich hebben, hem aanraken; zijn warme lichaam door zijn hemd voelen. Het is alweer lang geleden. Nu ben ik te oud, denkt ze. Maar te oud waarvoor? Want van iemand houden kun je altijd. Er is een vriend van wie ze ziels veel houdt, maar ze raken elkaar niet aan. Haar handen doen niet mee. Ze weet dat liefde in haar hart door haar handen naar buiten stroomt. Dan krijgt de liefde vorm, krijgt kleur. Het voelt als een alles omvattende liefde. Maar ze kan er naar hem toe geen uitdrukking aan geven.
Ze opent de kachel en legt er nog een houtblok in. Ze gunt zich af en toe het plezier om bij het ploffen en knisperen van het vuur te mijmeren. Te staren in het oranje licht dat de kamer vult.

Ze ontwaakt uit deze fantasie door een enorme klap. Het onweer is losgebarsten. De kamer is aardedonker. Ze vindt wat kaarsen en steekt die aan. Ze heeft het koud, maar haar handen voelen warm.

Terug naar begin





Zaadje in beton

......‘Maar in de kier van het beton kiemt soms een zaadje. Het groeit en steekt zijn wortels dwars door het beton’.
Uit een ooggetuige verslag vanuit een oorlogsgebied.

Een zaadje. Eén druppel water kan al voldoende zijn om het te laten ontkiemen.
Alleen dat zaadje weet het vocht te vinden. Hij voelt het, ziet het, ruikt het. Ergens beschut kan het groeien. Het krijgt een groene kleur, krijgt groene sprietjes, wordt langer, dikker, groter. Hij vindt een plekje in het beton voor de steun die hij nodig heeft, een plek voor beschutting en veiligheid. Uit het zicht van iedereen die er langs loopt. Totdat het sterk genoeg is. Dan mag de wereld hem zien.
Het zaadje laat zijn wortels door het beton groeien. Het betonoppervlak heeft inkervingen, spelonken en gaatjes. Daardoorheen meanderen de wortels, steeds dieper. En iedere dag groeit het zaadje verder. Iedere dag is er een heel klein beetje verschil met de dag ervoor. Al is het beton hard en ondoordringbaar, het zorgt ook voor bescherming, het houdt vocht vast en biedt beschutting. Daardoor steekt het zaadje, nu een jong plantje, zijn kopje voorbij de kier en maakt zich zichtbaar aan de wereld. Zijn groene kopje wordt opgemerkt. Mensen stoppen verrast om naar hem te kijken. Hij zorgt voor verwondering en geeft hoop op nieuw leven, ook bij zoveel leed en pijn.

We weten dat Beton bewegingsloos, hard, onvruchtbaar, niet flexibel is.
Er zijn mensen die als beton overkomen. Zij krijgen eigenschappen toegedicht als eigengereid, onbuigzaam, vasthoudend, hard en zo nog wat meer. Uitspraken als ‘Zo ben ik nu eenmaal, de ander doet het er maar mee’ en ‘ik heb geen probleem met hoe ik ben’ zijn hun niet vreemd. Maar iedereen loopt er te hoop op, krijgt blauwe plekken, stoot zijn neus, beschadigd zich. En hij maar zeggen er geen last van te hebben!
Toch kan een klein zaadje zich in hem nestelen en gaan groeien. Uiteindelijk merkt het Beton het op en kijkt er naar. Hij wil het wel koesteren, al weet hij nog niet wat hij er mee aan moet. Het is nieuw. Waar leidt dit toe? Hij laat het gebeuren. Het is spannend. En hij gaat het herkennen bij anderen. ‘Kijk zij groeien ook!’.
Er wordt gezegd dat ‘van beton zijn’ een keuze is. Een keuze die voortkomt uit angst voor pijn. Kom niet aan mij! Wat gebeurt er als je starheid en destructie met zachtheid te gemoed treedt. Wat overkomt je als je zacht en soepel bent? Is bescherming door ‘beton’ dan nog nodig?
Waarschijnlijk niet, nee. Het heeft geen functie meer. Je kunt nu mee bewegen op de wind, de golven, op de dag en de nacht, en tegelijkertijd verankerd zijn, zonder te verharden of te verkrampen.

Hoe zou jouw wereld er uit zien, als jij een zaadje zou toelaten?

Terug naar begin




Vertrouw …. dat het goed komt
.

Je leven ziet er goed uit. Je hebt een goede baan, veel geld op de bank, een mooi huis, je hebt een gelukkig gezin, het gaat je voor de wind. Je leven heeft veel voorspoed gekend. Je gelooft dat het zo blijft. Je staat er eigenlijk nooit bij stil. Het gaat lekker dus waarom zou je.
Dan komt er toch een moment dat er iets in je leven gebeurt. Dat je je baan verliest. Nu net in deze tijd! Dat je relatie stuk loopt. Dat je je huis moet verlaten omdat je de huur/hypotheek niet meer kunt betalen. Dat je kleiner moet gaan wonen. Het lijkt een teruggang, het begin van het einde. Het beeld van een clochard doemt op. Slapen onder de brug in een kartonnen doos. Je voelt de paniek in je lichaam opborrelen. 
Hoe ga je daarmee om? Wat vraagt het van je. Heb je iets te leren? Om te beginnen kun je de angst omarmen en tegen jezelf zeggen dat je bang mag zijn, want het is ook eng.

Je bent bang dat je met weinig niet gelukkig kunt zijn, dat voldoende niet genoeg is.
Een kind kruipt van de schoot van zijn moeder als het genoeg is geweest. Heb je ooit in je leven ‘het is genoeg’ ervaren? Of gaat het om meer, altijd weer meer? Meer geld, nog een groter huis, meer spullen, nog meer schoenen (!). Meer liefde, meer erkenning! Alles om die bodemloze put in je op te vullen. Maar die put loopt alleen vol door wat je jezelf innerlijk geeft: een stevig fundament, eigenwaarde, eigenliefde. Wat je van buiten haalt beklijft niet. Laat de put volstromen met grondwater. En een stevig fundament zorgt ervoor dat het water aanwezig blijft.
De zoektocht is naar wat je gevoelsmatig nodig hebt. Dan…… geef het jezelf, vul jezelf er mee op!
En vertrouw dat het goed komt.

Terug naar begin





Veiligheid......verliezen

Wat is de basis in het leven? Een filosofische vraag. De essentie van de basis is, denk ik, veiligheid. Voel jij je veilig? Stel jij je die vraag wel eens? En wat houdt dat dan in, je veilig voelen. Is dat alleen een vraag voor als je op straat loopt? Wat mij betreft gaat het om een diepere vorm van veiligheid. Je voelt je veilig als de materiële dingen in je leven gewaarborgd zijn. Heb je een huis, werk, is er eten en drinken, pas je goed op je lichaam. Ben je onderdeel van een gezin zodat je je welkom en geborgen voelt? Oftewel, is het fundament stevig. Gebeurt er op dit gebied iets, dan komt angst boven drijven. De angst om alles kwijt te raken en er niet meer bij te horen.

Een leven, een emotioneel concept.
Hij leeft op straat, langzaam immuun wordend voor kou, regen, pijnlijke voeten die hem iedere dag laten lopen om warm te blijven. Op zoek naar wat eten, wat drinken. Iedere dag de onrust, het knagende gevoel van binnen, dat zich met elke stap steviger verankert. Langzaam stompen zijn gevoelens af. Uiteindelijk lukt het hem in de vrieskou te slapen, want ook dat voelt hij niet meer. Het lijkt alsof hij boven zijn lichaam zweeft, alleen nog contact heeft met zijn hoofd. Maar het hoofd kan zich niet meer veroorloven bewust te zijn. Dan zou hij pijn voelen en het malen in zijn hoofd horen. Dus hij zweeft erboven. Dagen, maanden, jaren gaan zo door. Tot dat zijn lichaam op is, het hoeft niet meer. Op een avond legt hij zich neer. Zijn hoofd wordt opeens helder. De warmte van de dag voelt als een deken om hem heen. Hij hoort de vogels in de schemer, hij ruikt het gras waarop hij ligt. Opmerklijk rustig is hij. Bijna blij. Hij slaapt in en wordt niet meer wakker.

Het ontbreken van de geborgenheid van een huis, van de tevredenheid van een gevulde maag waardoor je lichaam sterk en gezond blijft. Het ontbreken van werk om geld te verdienen. De angst om deze situatie mee te maken, het emotionele concept, lijken velen van ons te kennen. Je schiet in een kramp. Je voelt je onveilig. Dus je probeert die onrust te verjagen door te rennen, te zoeken, op jacht te gaan naar datgene wat helpt om die veiligheid te herstellen. Of je blijft apathisch zitten en reageert je af op de mensen die je dierbaar zijn. Wat weerhoud je ervan om binnenin jezelf opzoek te gaan naar de oorzaak van deze angst. Het ontdekken, de inzichten, het oplossen van oude pijn. Het loslaten van die overtuiging. De overtuiging dat je op een dag weer langs die weg moet lopen, zonder eten en drinken, in kou en armoede.


Terug naar begin





De gift van het licht

Als iets mooi is en het wordt beschenen door licht, dan worden de kleuren intens in hun pracht. Zoals het mozaïek op de  voorgevel van de dom in Orvieto dat ik zag. De zon school achter een grijs wolkendek. Het (dag)licht had alle kans de steentjes te beschijnen, en de kleuren werden diep, rijk, intens: het goud, rood en vooral het middeleeuwse groen en blauw. De tweede keer dat ik de Dom bezocht, bescheen het zonlicht de gekleurde steentjes zo fel dat het pijn deed aan de ogen. Ik kon de afbeedingen niet zien. Het licht was te fel, het schoot zijn doel voorbij en mijn eerste impuls was ervan weg te draaien.  Ik denk dat velen dit herkennen.
Wat ik hiermee wil zeggen? Licht zelf hoeft niet te schitteren.
Is dit een metafoor voor ons eigen gedrag?

Er zijn mensen die denken heel hard te moeten stralen door bijvoorbeeld zich heel blij te uiten, heel enthousiast te doen, alsof ze bang zijn dat het niet gezien wordt. Je moet van goede huizen komen om daarin overeind te blijven. Groot, luid stralen heeft niets te maken met licht uitstralen. Blijdschap en enthousiasme ervaar je van binnen, dat omarm je, koester je. Blijf je in contact met jouw gevoel van vreugde, dan voelt een ander dat vanzelf. Hij ziet jouw licht. Je hoeft er niets voor te doen. Zodra je blijdschap en enthousiasme met bakken naar buiten laten stromen vergeet je met die bron in verbinding te blijven. Ga je bewust stralen - kijk mij eens enthousiast zijn! - dan is de kans groot dat je mensen verblindt, dat je ze overdondert. Er zullen mensen zijn die dan van je wegdraaien, zelfs weglopen. 
Zoals bij de fel stralende zon.

Wat zorgt ervoor dat jij licht straalt? Geen fel zonlicht, maar een rustig, helder, zacht licht? Ik denk dat 
hoe meer angst, kwaadheid en verdriet je opruimt, hoe meer licht er voor in de plaats komt.
Hoe meer zachtheid, warmte en openheid je in je hart voelt, hoe meer licht je uit zal stralen. 
Hoe meer licht je in je hebt, hoe beter je anderen bijlicht.
Hoe duidelijker je hun schaduw herkent, hoe adequater je daarmee om kunt gaan.

Licht is heel aards. Het zorgt ervoor dat je aan de slag gaat. Je hebt licht nodig om te kunnen onderzoeken, want anders zie je niets. Maar je hebt ook moed nodig om door pijn heen te gaan die je tegen komt. Het is als Odysseus die er eenentwintig jaar over deed om allerlei 'uitdagingen' aan te gaan. Hij keerde als een gegroeid en rijker mens terug naar huis.

Hoe meer licht in jezelf schijnt, hoe meer je uitstraalt en anderen belicht.

Dat is de gift van het licht.

Terug naar begin
 


Burn-out, stress, onzeker, onrust, moe, crisis
zelfvertrouwen, zichtbaarheid, assertiviteit, balans, geleefd worden, grenzeloosheid, emotionele stabiliteit, emoties, gevoel, innerlijk leiderschap,
relatieverbetering, weerbaarheid, kwetsbaarheid, energie, omgaan met hiërarchie,
zelfrespect, eigenwaarde, chakra’s, sexualiteit, emotionele transformatie, angst,
veiligheid, dualiteit, samenwerking, vertrouwen, betrokkenheid, conflict, verantwoordelijkheid, onderstroom, communicatie, verbinding, innerlijke groei,
innerlijke ontwikkeling, autonomie, authentiek, stuur in handen, waarden,
effectief functioneren, kwaliteiten, talenten, vaardigheden, gedragsverandering, weerstand, zelfonderzoek, gedragspatronen doorbreken, overtuigingen loslaten, loslaten,
persoonlijke effectiviteit,
Nieuw leiderschap, Moreel leiderschap, cultuurverandering, voorbeeldfunctie, zelfreflectie,
dienstbaarheid, respect, integriteit, anderen aanzetten tot groei, transformatie, over muurtjes heen kijken.